Esmerê
Lê lê rindê lê lê dînê Ez helandim vê evînê Gelek bedew u rind min dîn
Ji te xweþiktir tine li dinê Êdi ezê ji vir herim Çav û biryan ji kêra kilkî
Esmerê lê yarê çavreþê lê lê yarê Ez nizanim tu çi dixwazî
Te ez kirim ta û derzî Þev û rojan li pey te mirim Dîsa jî tu nebîyî razî
Tu kafirî nay îmanê Çi bikim dîsa mam bi tenê Ji çavê min wek baranê Ne hêstir xwîn dibare
Tîna Rojê
Çavên te wek morî De razê lorî lorî Ev þevên reþ û tarî Roj derew e bimirî
Gurên har li hev kirin Ev dinta reþ kirin Ar þeref ji bîr kirin Dile me birîn kirin .
Lê nabe berxêm nabeRoja me tari nabe Bi tîn u þewqa wî Bexta me ronî dibe
Ey teyrên li ezman Pêlên avê çeman Bigrin bibin bi xwarê
Vî dibe bê derman Biçin her bi roja me Bibin dilê me Bêjin halê me
Bê wi nayê sebra me.
Bîra Huseyîn
Di $evek lal de û $eþ tarî Ta xatir ji me xwest li dû xwe hi$t derî
Sal û wekt buhurîn û dem zivirî Çerxa felekê li ser serê me gerî
Ax bira Huseyn cigera min Tu berxê dayka min $êrê gelê min
Dibêjin rojek meha havînê Dîsa destxwînen artê$a romê
Te hi$tine di nav gola xwînê Te kirine mêhvanê vê dinê
Rêçên te li dora çemê Munzurê Bêhna te ji çiyayên Dersimê
Çavê min li te digerin her derê Bê te jiyan ne xweþ wek mina berê.
Ditirsim dayê
Çi bû dayê çi bû çi bû çima jiyan ji vir rabû Me gundekî çi $en hebû çima îro tev xira bî
Ev dijminê me yê hovane em derxistin ji gundê me Agir berdaye malê me disan nuh kirin kulên me
Ditirsim dayê ez ditirsim li vir kesekî nenas im Agir têkeve mala Romê ez ji gundê kirin kulên me
Li $un maye pîrekî bi gopal Pi$ta wê xûz lê bihurîne sal Gund wêran e kesk nîne li mal ew jî tenê maye bê hal Ditirsim day ez detirim ditirsim li xeribiyê Ditirsim car din te nebînim herdu destên te ramusim.
Gula min
Yar dilêe min de girtî ez hêsirê $eveke lal im Bi ser dil de dinalim tu di bira min de yarê yarê
Tariya $evê de çum xar dil buye tar u mar Bê te nabe nabe yar tu di dilê min de ye yarê
Hîv tune xwiya nabe ditirsim î$ev sibe nabe Li ku ma ev roj dernayê Çi buye bi vê dinyayê
$evên re$ bila herin rojên ge$ tim yên me bin Ez û tu li ba hev bin heta mirinê yarêTu gula ber bêhna min tu evina dilê min Him derd û dermanê min ax belayêa serê min
Doza Me Namirî
Hey dijminê me yê har tu çi dikî barebar Em vê dozê barnadin eger ezman jî bê xwar
Tu çiqas bikî hovî ê li me xurt dibe hevî Ger bixwazî nexwazî emê azad bin li dawî
Doza me namirî jîn dibe li her derî dernayê tu carî Hey dijminê me yê salan tim wiha naçe dewran
Ev car dora te ye ferman tu bi rindî naye iman Bila dinê xira be ger welatê te nebe
Bila mirin bi xêr bê eger jîn azad nebe
Wey Dinyayê
Ey dinyayê tu bêbext î te zalim anîne ser textî Me roj nedî ti çax û wextî para me ma tim bindestî
Wey dinyaye, Wey dinyaye ar pekêtê, derd lêketê Me ked da te gelek salan te em xistin pa$ila guran
Bi guran re kirin bira lê wan em xwarin gelek caran Me got bira tu bi xêr hatî gur fem nakir ji biratî
Dev vekirî, diran sutî binêr çawa kir biratî
Heval heval
Tari bu ezman roj xuya nayê Kul û xemê min civiyan sebra min nayê
Çavê min digerin dayê mizgîn tune ye Gotin ew jî bû stêrk bar kir ji dinyayê
Heval Heval! Hevala me tu sorgulêk li baxê me Em tev rewiyên doza te bila bê xembi dilê te
Sekinîne lê dayê avên van çema we$iyan pel dayê zu ketin ji dara
Nabuhurî ev roj dayê bûye wek sala mizgîn bu janek dayê ket hemû dila
Bêhna te tê Heval ji van hemî gula denge te tê Heval ji serê çiya
Buye helbest digerî li ser zimana bû roj heval hilatî li $eva
